Afurca

Kaf Dağı'nın ardındaki vatan - Afurca

Çocukluğumda Dağıstan adı bana hep erişilmez, gizemli bir hayâl ülkesini çağrıştırırdı. Zira daha pek küçük yaşlarımdan itibaren, o çok sevdiğim ev sohbetlerinde rahmetli babam “Biz Dağıstan muhaciriyiz, 93 harbinde gelmişiz, Sultan Hamid dedelerimizi Yazıhan’da iskân etmiş...” diye anlatmaya başlardı. Ardından da dedelerimizin Dağıstan’da neleri bırakarak göç ettiklerini, Anadolu’ya nasıl zorluklarla geldiklerini anlatır ve bir süre sonra artık ezberlediğim birkaç yaşanmış hikayeyi naklederdi. Demli çaylar tazelenir, muhabbet koyulaşır ve çoğu zaman ben bir köşede anlatılanları dinlerken uyuyakalırdım.

Fakat bu sohbet ortamlarından bende kalan ille de Dağıstan olurdu... Acaba nasıl bir yerdi? Neredeydi? Orası bir masal ülkesi miydi? Orada yaşayan insanlar da bizim gibi miydi? Neden oraları bırakıp göç etmiştik? Bu sorular çocuk beynimde çalkalanır dururdu.

Elbette Dağıstan ve Kafkasya denince Şeyh Şamil’in ve onun çeyrek asırlık kahramanlık destanının hatırlanmaması mümkün değildi. Onun Ruslara karşı verdiği mücadele ile ilgili de kitaplar okuyor, adeta onunla beraber avul avul Dağıstan’ı dolaşıyordum.

Gimri’de, Ahulgo’da, Surhay’daki kahramanların arasında acaba bizimkiler de var mıydı diye düşünüyor, onlardan bir iz arıyordum. Tolstoy’un Hacı Murat’ını okuyor, okudukça gözyaşlarıma hakim olamıyor ve için için Hacı Murat’a kızıyordum.

Devamı için başlıklara tıklayınız.